Grou

Het centrum van Grou is erg gezellig. Wilt u een dagje uit? De fraaie winkeltjes nodigen uit tot winkelen. Verder bieden de diverse horecagelegenheden mogelijkheden voor jong en oud. Uitgaan in Grou heeft een sportief karakter.Niet alleen in de vakantie maar op de meeste zomeravonden zitten de terrassen aan de waterkant en rond de markt gezellig vol met watersporters. In het oude dorpscentrum is een scala aan winkelvoorzieningen en natuurlijk kan de watersporter in Grou terecht voor onderdelen en reparaties.

En diegene die een weekendje weg wil en niet beslist op het water hoeft te zijn, kan in en rond Grou genieten van de bezienswaardigheden en de Friese cultuur. Bovendien kan men fraaie wandel- en fietstochten ondernemen. De fietsroute, ook wel de pontjesroute of “de 8 van Grou” genoemd is bijzonder de moeite waard.

Voor overnachtingen vindt u in Grou meerdere accommodaties.

Er zijn goede havenfaciliteiten aan het Prinses Margrietkanaal, maar ook in de jachthavens aan de noordoostzijde van het dorp en bij Watersportpark Yn´e Lijte. Als men vanaf Grou naar de nieuwe brug bij waterpark Yn´e Lijte vaart, kan men sinds 2001 via de Nauwe Galle, Pomprak en Aegumer Diep over de Wargastervaart naar Warega. Achter de brug kan men nu ook linksaf. Hier is de Biensmavaart aangelegd naar de nieuwe boothuizen en het nieuwe industriegebied.

Geschiedenis

Grou, gelegen aan het Pikmeer en het Pr. Margrietkanaal, is de hoofdplaats van de gemeente Boarnsterhim. Vroeger was dit een belangrijk centrum van schippers, vissers en handelslieden. Het dorp is uitgegroeid tot een internationaal bekend watersportcentrum en wordt ook wel de hoofdstad van het Friese Waterland genoemd. In het waterdorp, waarvan niet alleen de buorren (de kom of het centrum) door waterwegen werd doorsneden – enkele waterwegen zijn gedempt – konden de boerderijen vroeger alleen per schuit worden bereikt. In Friesland geldt Grou om zijn taal en gewoonten als bij uitstek Fries. Grou is in menig opzicht een apart dorp. Dat is zo gegroeid in de waterrijke eeuwen waarin de plaats een groot gedeelte van het jaar over land onbereikbaar was.

In de protestantse tijd bleef Grou trouw aan zijn heilige Sint Piter en vele andere dierbare tradities. Er wordt geen Sinterklaas gevierd, maar Sint Piter (21 februari). Het Sint Piterfeest wordt al vanaf het begin van deze eeuw gevierd. Hoewel de vergelijking met Sinterklaas vaak wordt getrokken, is er toch sprake van een geheel eigen feest. De datum is verschillend, en ook de kleding, het paard, de opzet, de duur en het vertrek.
Het enthousiasme van de bevolking maakt het feest uniek. Scholen maken veel werk van het Sint Pitersprookje dat elk jaar druk wordt bezocht.
Om dit financieel allemaal mogelijk te maken is er de Sint Piterbeurs. Door veel Grousters wordt ‘iets’ moois of lekkers gemaakt dat op deze beurs aan de man of vrouw wordt gebracht. De lokale middenstand laat zich ook niet onbetuigd.
Naast versieringen en mooi aangeklede winkels, waar feestelijke Sint Pitermuziek is te horen, worden ook kinderschoentjes in ontvangst genomen, die later gevuld in de etalages worden gezet.

Waar komt Sint Piter vandaan?

Sint Piter is niet de broer van Sinterklaas zoals veel mensen denken.
Om de herkomst van Sint Piter te ontdekken, moeten we ver terug in de historie. Ooit was er een tijd dat men een Lentefeest kende. Eén van die feesten speelde zich af rond de 22e februari. Op dit feest probeerde de bevolking “de geesten en de goden van de groei” gunstig te stemmen. Toen Bonifatius en de zijnen ons land introkken, werd dit heidense feest opgedragen aan de heilige Petrus, Sint Piter dus.
Het Sint Piterfeest werd op vele plaatsen in het noorden van Europa gevierd. Het ging vaak gepaard met grote vreugdevuren. In de loop der jaren raakte het Sint Piterfeest steeds meer op de achtergrond, behalve in Grou. Mogelijk had dit te maken met de geïsoleerde ligging van Grou. Het feest leek geenszins op het feest zoals we dat vandaag de dag kennen. Er was toen geen sprake van een heilige. Pas in 1903 deed een bisschopsfiguur zijn intrede als Sint Piter. Nog steeds houden de Grousters Sint Piter in ere.
Sint Piter was de beschermheilige van de vissers en de schippers. In Grou staat dan ook een Sint Piterkerk.
Het oude Sint Piterfeest was een heel ander feest dan nu. Sint Piter was ooit een persoon, die gehuld in een duffelse jas, met een ketting aan zijn voet, door de straten van Grou liep. Op de jas was snoepgoed en fruit bevestigd. Daar waar hij een woning binnenging, mochten de kinderen iets van zijn jas plukken.
Sint Piter groeide uit tot de Grouster heilige van nu. Maar het feest kende zijn ups en downs. Rond 1900 zat de Sint Piterviering in zo’n dip. Kleuterjuffrouw Jansen uit Grou, maakte zich toen sterk voor Sint Piter en gaf daarmee een nieuwe impuls aan het feest. Zij bedacht de huidige Sint Piterfiguur. Sinds die tijd draagt Sint Piter een mijter en staf, een witte tabberd en een zachte witte baard.

Cultuur

Het oude centrum van Grou is als beschermd dorpsgezicht een bezoek meer dan waard. Dat geldt ook en met name voor de St. Piterkerk met haar opvallende zadeldaktoren.
Ook het plaatselijke raadhuis kan worden bezichtigd. Niet alleen om de daarop aangebrachte beeldhouwwerken en vele spreuken, maar ook omdat hier het museum “De Trije Gritenijen” is gevestigd. In dit museum is veel terug te vinden over leven en werken van de in Grou geboren en getogen gebroeders Halbertsma, die veel hebben betekend voor de ontwikkeling van de Friese taal en letterkunde in de achttiende en negentiende eeuw. De tekst van het Friese volkslied [zie onder]is geschreven door één van deze broers. Hun geboortehuis wordt gesierd door twee gevelstenen met hun portretten.
In plaats van het Sinterklaasfeest wordt in Grou in februari het Sint Piterfeest gevierd. Deze Fries sprekende goedheiligman is genoemd naar de apostel Petrus, de beschermheilige van de schippers en vissers.